მე ჩუმი დარდებით მივყვები ბილიკებს, სევდა და ტკივილი დამყვება კვალდაკვალ... არ მინდა, დამთავრდა, მე აღარ...

ჩემთან ფანტაზიის ფერის შიმშილია, ჩემთან სიუხვეა დარდის...

სისულელეა გულახდილობა როცა ცხოვრება ასე ყალბია!...

რაც კი მინახავს როდი იყო, თურმე სიმართლე, არვინ არ იცის, ვინ ვარ მართლა, ვინ ვარ ნამდვილად. ყველა გარედან...

ვმარტოობ... კვლავაც რომ აღარ ვზიდო ადამიანის დაკარგვის განცდა.....

ზამთარი და უსასრულო მარტოობა..ისევ ისე უნუგეშოდ თოვს... ტყუილია, ზოგჯერ მხოლოდ გვეჩვენება, რომ ყველაფრის...

ხანდახან რაღაც უნდა დაკარგო, ან რასაც ეძებ, ის ვერ იპოვო. საბოლოოდ რომ მზემ გაანათოს, მანამდე სულში უნდა...

ყოველთვის ვცდილობ, იდუმალი და ამოუცნობი ვიყო და არავინ შეიცნოს ჩემი ტკივილიანი ცხოვრება...

მას გულწრფელი გამოხედვა და თბილი ხელები აქვს. ჩემს გარშემო კი მხოლოდ ცბიერ თვალებს ვხედავ და ცივ ხელებს...

წადი, დამტოვე და გაპატიებ, დღეს მომავალი წარსულში ვცვალე, თვითონაც იცი, რომ პატიება, განაჩენია ყველაზე...