გულში გეძებე, მაგრამ ფერფლი ქარმა გაფანტა. შენ არც იყავი, არც იქნები, ახლაც არა ხარ...

მე მოვალ როცა შენი სული დამიწყებს ძახილს...

ხანდახან ღიმილიც სევდა ნარევია...იმიტომ რომ ვიღაც ან რაღაც გენატრება.....

არ მინდა ოცნებებით სავსე სამყარო მე რეალობასთან შეხება მინდა შენთან ერთად მე მთელი სამყაროს დანახვა მინდა....

მომავალი მას ეკუთვნის ვისაც საკუთარი ოცნებების სჯერა...

ის მიდის ჩემგან ... მიდის შორს და მიდის უჩემოდ ... ატმის ყვავილებო დაფარეთ ბილიკები გზა არ უჩვენოთ..!!...

ყველაზე ღრმად, გულს, ის თვალები წვდებიან, რომლებსაც ბევრი ცრემლი სდენიათ......

ყელაზე დიდი ნაკლი ჩემში უშენობაა...

წინ დაიხედე არსად დაეცე არაფერს წამოჰკრა ფეხი, ჯერ საკუთარი თავი შეაფასე და მერე შეაფასე სხვები.....

ქალი წვიმაა, ხან მოვა... ხან ნისლად აკრეფს საფიქრალს, თეთრი ბრინჯივით დაგაბნევს მერე მოგდგება, აგკრიფავს......