მე შენ თვალებში ბავშვი ვარ პატარა,რომელმაც გულით გატარა!...

შუქი ქრებოდა, დადგმული დრამის დრამატული წუთი დგებოდა, მთავარი გმირი სიყვარულის გამო კვდებოდა, დარბაზში ტაში...

ჩემი თვალებიც სარკე არის ჩემი ცხოვრების, თუნდაც სულ გაქრე, მათ ყოველთვის ემახსოვრები.....

ნამდვილ სიყვარულს სჭირდება ლოდინი, ნამდვილ სიყვარულს სჭირდება დაცდა, ნამდვილ სიყვარულს უნდება ტირილი,...

ხშირად ჩემზე გეცინება და მეც სულელივით განვიცდი, შენგან არაფერი მეწყინება, შენ ხომ სიყვარული არ იცი..მინდა...

შენს გულს სხვისი ნაკვალევი ამჩნევია,მე კი სხვის ნაკვალევზე სიარული არ მჩვევია...

მხოლოდ ადამიანს შეუძლია მოჭრას ხე, გააკეთოს მისგან ქაღალდი და ქაღალდს დააწეროს: ”არ მოჭრათ ხეები”...

იყო და არა იყო რა, ამქვეყნად რა არ ხდებოდა ვიღაცა გრძნობას იძენდა, ვიღაცის გრძლობა ქრებოდა..ვიღაცას ვიღაც...

არაფერია, მე გადავიტან გზები თუ გაიყო, არაფერია, თუ არ ვიცოდი ტკივილი რა იყო, არაფერია თუ კი ცხოვრებამ კარტი...

ისევ შემიძლია ფიქრები წაგართვა..ბავშვურად უბრალოდ გითხრა რომ ჩემია,ნუ ცდილობ შემცვალო ნუ ცდილობ...