იმედის ანაბარა ცხოვრებას უიმედოდ ბრძოლა სჯობია!...

მხოლოდ მაშინ გრძნობ შენი არსებობის აზრსა და მოწოდებას, როდესაც იცი, რომ სხვებისთვის რაღაცას წარმოადგენ....

ადამიანის ჭკუა ცუდ საზოგადოებაში ფუჭდება გული კი -მარტოობაში....

რა ცოტაა საჭირო რომ ადამიანს იმედი მიეცეს და რა ცოტაა საჭირო, რომ სასოწარკვეთამ მოიცვას...

ის რაც სავსეა როდი ხმაურობს, ხმაურობს მხოლოდ სიცარიელე!...

მარტოდენ სიკვდილმა იცის ჩემს შესახებ და ისიც გზაშია......

არ ვხურდავდები, არც არასდროს ვამბრუნებ ხურდას და რაც ჩემშია ყველაფერი ნაღდია მუდამ....

ბედნიერებავ! როგორ ავცდით გზაში მე და შენ......

ვერ დავემალე მთვარეს და ვარსკვლავებს, მე ამ სამყაროში რაღაც მაკავებს...

ალბათ მიცანი, ალბათ გახსოვარ ... შენ დამიტოვე ცრემლი სახსოვრად......