ისევ მთვარის შუქი ისევ ქაღალდები ისევ მოგონება სველი წამწამები ისევ სინანული ისევ სიმარტოვე ისევ ერთი კითხვა...

წავედი... ალბათ მომბეზრდა ბრძოლა, მომბეზრდა ბრძოლა წისქვილთან ქარის, ჯდომა, კი არა ნემსებზე წოლა, აღიარება...

პირველი კოცნა გრძნობით აღვსილი პირველი კოცნა მთვარიან ღამეს გული ღელავდა როცა ბაგეზე ვგრძნობდი შენს ტუჩებს...

მენატრება შენი სახე, ამ დილითაც სიზმრად გნახე. ისევ მათბობს შენი ფერი, არ მამშვიდებს არაფერი. აღარ მშველის...

შენი სევდიანი თვალები მიყვარს. შენი მიბნედილი გაღიმება. შენი გულიანი სიცილი მიყვარს, თვალებში სიცილის...

უსიტყვოდ, მინდა გითრა მიყვარხარ, ხელშეუხებლად მინდა გეფერო. მინდა ვისწავლო ბულბულის ენა, რომ დღე და ღამე...

მეგონა ჩემი იყავი... მე მხოლოდ ამ ფიქრით ვთბებოდი მეგონა ჩემთვის სუნთქავდი მე ხომ ამ სუნთქვით ვტკბებოდი...

ეკლის ადგილზე ამოსვლა ეკლისა არის წესია მოხუცი მომკის იმასვე, რაც სიყრმით დაუთესია...

ათასად კაცი დაფასდა, ათიათასად ზრდილობა. თუ კაცი თვითონ არ არის, რას არგებს გვარიშვილობა...

ვერ გამოვძებნე შენთვის ადგილი ამ კარჩამოხსნილ, ცარიელ გულში, დაგკარგე კიდეც ასე ადვილად, ასეთი ტანჯვით...