ძალიან გაუჭირდება ღვინის სამშობლოს ნებისმიერ მკვიდრს, არ დაეთანხმოს მედიცინის მამას ამ მოსაზრებაში. ალბათ, ვერც ვერავინ „წაიკითხავს“ ღვინოს ისე კარგად, როგორც ქართველი...
ცოტა რამ ღვინის სასარგებლო თვისებების შესახებ... წითელი, თუ თეთრი?
წითელი ღვინო მდიდარია ფლავონიდებით, რაც სასიკეთოდ მოქმედებს ჯანმრთელობაზე და ორგანიზმს ალერგიებთან, ვირუსებთან და კანცეროგენებთან ბრძოლაში ეხმარება. ის ანტიოქსიდანტებს შეიცავს, რომელიც კიბოსა და კარდიოვასკულარული დაავადებებისგან გვიცავს. სწორედ ამ თვისების გამო მთელ მსოფლიოში გაზრდილია მოთხოვნა წითელ ღვინოზე.
ევროპული წითელი და თეთრი ღვინის ფლავონოიდების ქიმიური შედგენილობის შედარებითი გამოკვლევისას აღმოჩნდა, რომ წითელი ღვინო 7-ჯერ უფრო მეტ ფლავონოიდურ ნაერთებს შეიცავს, ვიდრე თეთრი, რაც განპირობებული მისი დამზადების მეთოდით - სპირტული დუღილი მიმდინარეობს ყურძნის კანთან და წიპწასთან ერთად. ამავდროულად, წითელ ღვინოში სასარგებლო ნივთიერებები უფრო მრავლადაა ვიდრე თეთრში. მასში დიდი რაოდენობითაა B1, B2, P. Pვიტამინები, რომლებიც სისხლძარღვების კედლებს ამაგრებენ და ნივთიერებათა ცვლას აწესრიგებენ.
ენოთერაპია, ანუ ღვინით მკურნალობა ქართულად
„ღვინო საკვებია – წამალი და საწამლავი, რაც უბრალოდ დოზირების საკითხია“ - ამბობდა XVI საუკუნის შვედი ალქიმიკოსი და მკურნალი პარაცელსიუსი.
დოზირება - ეს კი დიდი პრობლემაა ქართველებში ... დალევის დაწყებამდე ყველამ იცის, რომ დოზას არ უნდა გადააჭარბოს, თუმცა ...
სადღეგრძელო ქართული ენოთერაპიის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილია. სასმისი - განსხვავებული, სიტყვები - მაღალფარდოვანი, პათოსი - პატრიოტული... მოკლედ, წესების და თანმიმდევრობის სრული დაცვით... შიგადაშიგ „ძველბიჭური“ გარჩევებით, „დედის მოკითხვებით“ და მამა-პაპური „გაჭიმვებით“...
თუმცა არის მეორე მხარეც - ტკბილხმოვანება სადღეგრძელოშიც, სიმღერაშიც, კამათშიც, წარსულის გახსენებასა თუ სამშობლოს ქება-დიდებაშიც... ყველაფერი ეს დადებით ემოციას ქმნის, რაც, დარწმუნებული ვარ, სასარგებლოა ჯანმრთელობისთვისაც... „პერედოზიროვკა“ სასიამოვნოც კია ამ შემთხვევაში...
ჰო, „ღვინო საკვებია – წამალი და საწამლავი“...
ეს გზა მუზეუმამდე მიგვიყვანს?
24.05.2014. მანქანების გრძელი ჯაჭვი ლამაზი სანახავიც კი იყო აღმართში. 200 მეტრში 5 ლარი მოითხოვა ტაქსმა.. საცობები ახსენეს და ... 15 სანტიმეტრიანი ქუსლებით ფეხით ასვლა ვამჯობინეთ მაინც. უსასრულოდ „გაიჭიმა“ გზა, რომელსაც ეთნოგრაფიულ მუზეუმამდე უნდა მივეყვანეთ...
საინტერესო სანახავები იყვნენ უკვე „ბედნიერად“ მომავალი ღვინის მოყვარულები. ზოგი გზით დაღლილი, ზოგიც ღვინით „დათხვრილი“ ... ფეხარეულებიც და ტვინარეულებიც... უფრო მეტი ბედნიერი სახეა, ვიდრე სევდიანი... ზოგს ღია ფერის მაისურზე კარგად ეტყობოდა, სად გაატარა ბოლო რამდენიმე საათი...
კარგი დრო იყო... ქართული ენოთერაპიის შედეგების გარკევა რომ შეიძლებოდა, ისეთი...
ჰო, იმ გზამ ეთნოგრაფიულ მუზეუმამდე მიგვიყვანა ...
„ჩვენისთანა ბედნიერი განა არის სადმე ერი?“
ფესტივალი ექვს საათამდე უნდა გაგრძელებულიყო, მაგრამ... ხუთ საათზე ადგილზე მისულებს ღვინო აღარ დაგხვდა უკვე. ღვინის კომპანიების წარმომადგენლების პოვნაც დიდი ძალისხმევით შეიძლებოდა, თუმცა... ეზო სავსე იყო „გაბედნიერებული“, ეფექტურად „ნამკურნალევი“ ქართველებით... უცხოელებითაც...
ყველაფერი თითქოს ზედმეტად არაქართული ჩანდა... არც გინება, არც არეულობა, არც თრობის უმაღლესი მწვერვალი, ანუ უგონო მდგომარეობა...
- მე აქ დილიდან ვარ, ყველაფერმა კარგად ჩაიარა... დღეს ყველა ბედნიერია... გლეხები და კომპანიები ადრე წავიდნენ, ღვინო აღარ დარჩათ... ახლა მოდის ხალხი, უნდათ დაჭაშნიკება, მაგრამ ღვინო არაა... მოდით, დაგვილიეთ ერთი ჭიქა...
ბუბა წიკლაურს ვერ შევეწინააღმდეგე და კახური რქაწითელი „დავაჭაშნიკე“... ამასთან, ყველას პოლიტიკური შეხედულებებიც გავითვალისწინე და ქართულ-ევროპული სადღეგრძელოც მივაყოლე „გრძლად“. აი ისე, ჭეშმარიტ ქართველს რომ შეეფერება...
- ახლა ყველანი „სალხინეთში“ ვართ, - დაასკვნა ბატონმა ბუბამ.
„სალხინეთში“ ყოფნა ბოლომდე ვერ გაითავისა კახური ტრადიციული მეღვინეობის წარმომადგენელმა, ნანა რატიანიძემ. ყველაფერმა კარგად ჩაიარაო, მაგრამ...
- მაგრამ?... არ ხართ კმაყოფილები?
- უცხოელების კმაყოფილები ვართ და ქართველების - არა.
- ქართველებმა რა დააშავეს?
- არაფერი, მათხოვრობენ უბრალოდ, გვაჩუქეთ ღვინოო... კულტურის ნაკლებობაა ქართველებში...
- რამე ინციდენტს ჰქონდა ადგილი?
- კი, იყო ერთი-ორი, მაგრამ მალევე მოგვარდა ყველაფერი...
ხარება ქავთარაძე, მეღვინეობა ხარებას წარმომადგენელი: მშვენიერი დღე იყო, ამინდიც უწყობდა ხელს. მომხმარებელთა რაოდენობითაც კმაყოფილები ვართ.
- გვიანობამდე შემორჩით...
- დაგვრჩა ერთი ბოთლი...
- და სანამ არ გაყიდით, არ წახვალთ?
- არა, პრინციპული პოზიციაა...
- მითხრეს, „საშარო“ სიტუაცია შეიქმნა და ხალხი დროზე ადრე ამიტომ დაიშალაო...
- კი ხალხმა ბევრი დალია და მოერიდა ყველა...
- თქვენ არ შეგეშინდათ?
- არა...
- რატომ?
- უბრალოდ... საშიში არაფერია... კარგი სიტუაციაა... ვინც დალია, ავიდა ზემოთ და აგრძელებს თავისთვის დალევას.
მალხაზ ხარბედია, „ღვინის კლუბის“ პრეზიდენტი: საქართველო არ არის ერთფეროვანი ღვინის ქვეყანა, ძალიან ბევრი ღვინის ჯიში არსებობს და კახეთის გარდა ქართული ღვინის წარმოებაში ბევრი რეგიონი შეიძლება იყოს ჩართული. ჩვენი მიზანიც ესაა - სრულად ვაჩვენოთ ქართულ მეღვინეობაში არსებული სურათი. მგონი, კარგადაც ვახერხებთ. ღვინის ფესტივალი მეხუთედ ჩავატარეთ და ამ ხუთი წლის განმავლობაში ბევრი კარგი ტენდენცია გამოჩნდა. ბევრ ღვინოს, რაც აქ წარმოადგინეს, ვერ ნახავთ მაღაზიაში. თუმცა, შესაძლოა, უახლოეს მომავალში გამოჩნდეს.
- შეგნებულად გვიან ამოვედით... გვაინტერესებდა, როგორი იქნებოდა ქართული ფესტივალის ქართული დასასრული...
- შეგნებულად ადრე უნდა ამოსულიყავით, რომ გენახათ ფესტივალი, ღვინოებიც გაგესინჯათ... მთვრალი ქართველის პოვნას რა უნდა, ყოველდღე დადიან ქუჩებში...
- ჰო, ამ შემთხვევაში მიმდინარეობას ვნახავდით და არა შედეგებს... ერთ-ერთ დახლთან გვითხრეს, რომ ძალიან უკულტუროდ იქცეოდნენ ქართველები...
- კი, არის ასეთი შემთხვევებიც, ამას ვერ გავექცევით... ექცესებიც ხდება ყოველთვის, მაგრამ... სერიოზული არაფერი ყოფილა... უცხოელები ჩამოდიან, ნახულობენ და გაოგნებულები რჩებიან, რომ ამდენი ღვინის დალევის შემდეგ ქართველები საღ აზრს ინრჩუნებენ და ერთმანეთისკენ არ „იქაჩებიან“
- უცხოელები უფრო მეტად ყიდულობენ ღვინოს თუ ქართველები? არსებობს ამის სტატისტიკა? ამბობენ, ქარველების უმრავლესობა ღვინოში ფულს არ იხდის, მაგრამ თითქმის ყველა სახეობას აჭაშნიკებსო...
- უცნაური კითხვაა, გააჩნია, ვის რა ღვინო მოსწონს, ძირითადად, სასაჩუქრედ ყიდულობენ, ბოთლის ღვინოს. ჩვენთან დემოკრატიაა, დემოკრატია კი ფასსა და სიმრავლეში გამოიხატება. კარგი ღვინო უნდა იყოს ბევრი. დაგემოვნება უფასო იყო, ხოლო გაყიდვებს ჩვენ არ ვაკონტროლებთ. რაც შეეხება მონაწილეებს, კმაყოფილები იყვნენ...
- ისე, დროზე ადრე წასულან კომპანიების წარმომადგენლებიც და გლეხებიც. ხუთზე აქ უკვე აღარავინ იყო...
- ჰო, ბევრი ხალხი მოვიდა და ღვინო აღარ დარჩათ. დაილია, ზოგს, შესაძლოა, ორ საათზე გაუთავდა ღვინო. აქ რაღა უნდა ეკეთებინათ?
- რამე განსხვავებული თუ შესთავაზეთ მომხმარებელს წელს?
- ჩვენ ყოველთვის ვთავაზობთ სიახლეს, ყოველ წელს ახალი ღვინოა წარმოდგენილი, ახალი ჯიშები, ახალი ადამიანები... არაა ეს პატარა საქმე, რისკთანაა დაკავშირებული, არაა ასეთი ადვილი... წელს უკეთესი სიტუაცია იყო, ვიდრე შარშან, შარშან კიდევ შარშანწინდელზე უკეთესი... მაგალითად, 2012 წელი გაცილებით მძიმე იყო ქართველი მეღვინეებისთვის, 2013 კი ბევრად უკეთესი წელი იყო, კარგი მოსავალი მოვიდა, არ დასეტყვილა ვენახები, როგორც 2012-ში, როდესაც თელავის და გურჯაანის რაიონები მთლიანად განადგურდა. ღვინის ფესტივალი გვაჩვენებს, რა მოხდა გასულ წელს მეღვინეობის კუთხით, როგორი მოსავალი მიიღეს გლეხებმა და მწარმოებლებმა. ქართველ მომხმარებელს აქვს საშუალება, შეადაროს სხვადასხვა წლების მოსავალი და ღვინის ხარისხი ერთმანეთს. იზრდება ღვინის მოხმარების კულტურაც ...
რამდენიმე სასარგებლო რეცეპტი (წყარო: http://www.mlk.ge/)
გაცივების დროს რეკომენდირებულია 200-გრამი წითელი ღვინო + 30 გრამი შაქარი + 2 ცალი მიხაკი + ½ ჩ. კ. დარიჩინი, აურიეთ კარგად და მიიღეთ მთელი დღის განმავლობაში ყლუპ-ყლუპით.
ათეროსკლეროზის პროფილაქტიკისათვის ყოველ დღე 25 გრამი ღვინოს მიღება აუცილებელია;
ქოლესტერინის დონეს სისხლში კარგად არეგულირებს თეთრი (ტანინიანი) ღვინო 200 გრამი დღეში;
მოტეხილობის და დაჟეჟილობის დროს სასურველია 100 გრამი თეთრი ღვინო დილით და საღამოს. იგი აადვილებს ძვლის შეხორცებას და დაჟეჟილი ადგილების სწრაფად მორჩენას. თუ თეთრი ღვინო არ გსიამოვნებთ, შეიძლება მიიღოთ 200 გრამი წითელი ღვინო სადილზე.
P.S. და ისევ, „ღვინო საკვებია – წამალიც და საწამლავიც“... ამ ღვთიური სითხით ან უნდა „ვიწამლოთ“, ან თავი „მოვიწამლოთ“... არჩევანის გაკეთება ამ ორ გზას შორის მოგვიწევს...
წყარო: www.sazogadoeba.ge